Jak przebiega szkolenie i egzamin na prawo jazdy
W tym roku obowiązują inne niż w latach ubiegłych zasady przy egzaminowaniu osób starających się o prawo jazdy. To, czy kandydat umie zaparkować, jest sprawdzane na ulicy, w prawdziwych warunkach drogowych, a nie między sztucznie ustawionymi pachołkami. W samochodzie, w którym odbywa się egzamin, jest zamontowana kamera rejestrująca przebieg egzaminu.
Dotychczas jednym z elementów egzaminu na prawo jazdy, który cieszył się złą sławą wśród kandydatów na kierowców, były manewry parkowania między pachołkami. Wszyscy ci, którzy teraz zamierzają zdobyć prawo jazdy, manewry odbywają nie między sztucznie ustawionymi pachołkami na placu manewrowym, ale w rzeczywistych warunkach, jakie występują na drodze. Manewry, które trzeba wykonać na prawdziwym parkingu, to np. parkowanie prostopadłe i równoległe.
Egzamin kandydata jest nagrywany
Kolejną nowością, która została wprowadzono w systemie egzaminowania kandydatów na kierowców, to kamery w samochodach, w których odbywa się egzamin na prawo jazdy kategorii B. Kamery te służą do rejestrowania egzaminu. Według założeń, które były podstawą do wprowadzenia kamery, mają one przeciwdziałać nadużyciom ze strony egzaminatorów, a ponadto dawać możliwość skutecznego odwołania się od negatywnego wyniku egzaminu na prawo jazdy.
Zarejestrowany przebieg egzaminu powinien być przechowywany, przez okres co najmniej 14 dni od daty przeprowadzenia egzaminu, w ośrodku egzaminacyjnym na odpowiednim nośniku danych, w pomieszczeniu zabezpieczonym przed dostępem osób nieupoważnionych. Jeżeli egzamin praktyczny na prawo jazdy nie zostanie zarejestrowany z powodu awarii kamery, to trzeba go powtórzyć.
Jazda nie tylko w ruchu miejskim
Obecnie każdy z kandydatów na kierowców musi co najmniej 4 godziny spędzić za kółkiem poza obszarem zabudowanym albo na drogach szybkiego ruchu. Ponadto 2 godziny za kierownicą kursant powinien spędzić w czasie godzin nocnych. Po zakończeniu szkolenia podstawowego, obejmującego zajęcia teoretyczne i jazdę samochodem, przeprowadzany jest egzamin wewnętrzny. Dopiero po jego zdaniu można podejść do państwowego egzaminu na prawo jazdy.
Przy wprowadzaniu obecnie obowiązujących zasad szkolenia i egzaminowania według Ministerstwa Transportu, wzięto pod uwagę doświadczenia krajów mających najlepsze wyniki pod względem bezpieczeństwa w ruchu drogowym, np.: Wielkiej Brytanii, Holandii, Francji, gdzie egzamin praktyczny na prawo jazdy odbywa się wyłącznie w ruchu drogowym.
Najpierw szkolenie, potem egzamin
Droga do prawa jazdy to szkolenie, a potem egzamin. Trzeba pamiętać o wielu dokumentach i konieczności wniesienia opłaty za egzamin. Zdający egzamin mogą domagać się po dwóch nieudanych próbach zdobycia prawa jazdy dodatkowego nadzoru nad kolejnymi swoimi egzaminami.
Osoba ubiegająca się o prawo jazdy przed przystąpieniem po raz pierwszy do egzaminu państwowego musi przejść szkolenie podstawowe w zakresie określonej kategorii prawa jazdy.
Rozporządzenie ministra infrastruktury z dnia 27 października 2005 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz.U. nr 217, poz. 1834 ze zm.).
§ 5. 3. Nie wymaga się ukończenia szkolenia podstawowego od osób ubiegających się o prawo jazdy kategorii:
1) B lub B1 – jeżeli posiadają prawo jazdy kategorii C lub D;
2) B – jeżeli posiadają prawo jazdy kategorii B z ograniczeniem do prowadzenia tylko pojazdów z automatyczną skrzynią biegów.
Szkolenie na prawo jazdy może rozpocząć osoba, która posiada:
■ ukończone 18 lat życia:
■ orzeczenie lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem;
■ pisemną zgodę rodziców lub opiekunów, jeżeli nie ukończyła 18 lat;
■ zaświadczenie o uzyskaniu pozytywnego wyniku egzaminu państwowego w zakresie prawa jazdy kategorii B albo prawo jazdy kategorii B – jeżeli zakres szkolenia obejmuje prawo jazdy kategorii C, C1, D lub D1;
■ zaświadczenie o ukończeniu szkolenia i uzyskaniu pozytywnego wyniku egzaminu państwowego w zakresie prawa jazdy kategorii B, C, C1, D lub D1 albo prawo jazdy kategorii B, C, C1, D lub D1 – jeżeli zakres szkolenia obejmuje odpowiednio prawo jazdy kategorii B+E, C+E, C1+E, D+E lub D1+E.
Po ukończeniu szkolenia kierownik szkoły prawa jazdy wydaje zaświadczenie o ukończeniu szkolenia.
Parkowanie w prawdziwych warunkach drogowych
W przypadku egzaminu dla kategorii B i B1 w warunkach drogowych na prawdziwej ulicy trzeba być przygotowanym na wykonywanie takich manewrów, jak:
■ parkowanie prostopadłe lub skośne – wjazd przodem, wyjazd tyłem (możliwa jedna korekta toru jazdy)
– miejsce do parkowania wyznacza egzaminator, wskazując je osobie egzaminowanej,
– po zaparkowaniu musi być możliwość opuszczenia pojazdu przez kierowcę i pasażera z obydwu stron pojazdu, a pojazd musi być zaparkowany w sposób zgodny z przepisami ruchu drogowego (należy sprawdzić możliwość opuszczenia pojazdu),
– parkowanie odbywa się z zachowaniem zasad ruchu drogowego lub
■ parkowanie równoległe pomiędzy dwoma pojazdami (manewr jest wykonywany, jeżeli jest możliwe wyznaczenie miejsca do parkowania – możliwa jedna korekta toru jazdy) – wjazd tyłem – wyjazd przodem
– miejsce do parkowania wyznacza egzaminator, wskazując je osobie egzaminowanej,
– długość miejsca do parkowania pomiędzy pojazdami powinna stanowić około 2-krotność długości pojazdu egzaminacyjnego,
– w trakcie wykonywania manewru możliwa jedna korekta toru jazdy,
– po zaparkowaniu pojazd nie może stwarzać zagrożenia dla bezpieczeństwa ruchu drogowego,
– w przypadku kiedy pojazd parkuje równolegle do krawężnika, w trakcie wykonywania manewru nie może najechać na krawężnik.
■ zawracanie na drodze jednojezdniowej – dwukierunkowej
– możliwość wykonania manewru przy wykorzystaniu infrastruktury drogowej (bramy, wjazdy, podjazdy, zatoczki itp.) – zawracanie musi odbyć się przy użyciu biegu wstecznego
– miejsce do zawracania wyznacza egzaminator.
Plan nauczania kandydatów na kierowców
Zajęcia praktyczne obejmują zajęcia prowadzone na placu manewrowym i w ruchu drogowym, przy czym:
Rozporządzenie ministra infrastruktury z dnia 27 października 2005 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania (Dz.U. nr 217, poz. 1834 ze zm.).
§ 12. 1. Zajęcia praktyczne nie mogą być dłuższe niż:
1) 2 godziny dziennie w okresie pierwszych: a) 4 godzin szkolenia – w zakresie prawa jazdy kategorii A1 lub A, b) 8 godzin szkolenia – w zakresie innych niż określone w lit. a kategorii prawa jazdy(...);
2) 3 godziny dziennie – po określonych w pkt 1 godzinach nauki dla prawa jazdy poszczególnych kategorii (…)
■ mogą być rozpoczęte po przeprowadzeniu zajęć teoretycznych;
■ muszą uwzględniać jazdę poza obszarem zabudowanym lub na drogach o dopuszczalnej prędkości poruszania się powyżej 70 km/h, łącznie na odcinku nie mniejszym niż 50 km w czasie jednych zajęć, o czasie nie krótszym niż:
– 3 godziny, przy kategorii A1, A lub B1,
– 4 godziny, przy kategorii B, C1, C, T, B+E, C1+E lub D1+E,
– 10 godzin, przy kategorii D1, C+E oraz D+E,
– 20 godzin, przy kategorii D;
■ powinny uwzględniać co najmniej 2 godziny jazdy w ruchu drogowym w godzinach nocnych dla wszystkich kategorii prawa jazdy (wymóg ten nie dotyczy osób, w stosunku do których lekarz wprowadził ograniczenie możliwości prowadzenia pojazdu w okresie od zmierzchu do świtu).
Po zakończonym szkoleniu podstawowym przeprowadzany jest egzamin wewnętrzny.
4 KROKI
Jak zdobyć prawo jazdy
1 Zastanów się, jakie prawo jazdy, której kategorii będzie ci naprawdę potrzebne. Warto zastanowić się, czym będziemy przede wszystkim podróżować: motorem, samochodem osobowym czy też przyda nam się również prawo jazdy na samochód ciężarowy.
2 Trzeba wybrać właściwy moment na zrobienie prawa jazdy. Nie warto robić prawa jazdy na zapas. Jeśli po zdaniu egzaminu na prawo jazdy np. przez dwa laty nie będziemy samodzielnie prowadzić, to prawdopodobnie będziemy zmuszeni wykupić dodatkowe jazdy. A to dodatkowe koszty.
3 Wybierz dobrą szkołę nauki jazdy. Sprawdź, na jakich samochodach jest prowadzone szkolenie. Zapytaj tych, którzy już wykupili kurs, czy są zadowoleni z danej szkoły.
4 Podczas egzaminu pamiętaj, że masz prawa jako kandydat na kierowcę, a twój egzamin praktyczny (prawo jazdy kategorii B) jest rejestrowany przez kamerę.
Przebieg szkolenia i instruktor prowadzący
Zajęcia praktyczne mogą być prowadzone, jeżeli osoba szkolona jest sprawna psychicznie i fizycznie. Instruktor w trakcie zajęć praktycznych może szkolić wyłącznie jedną osobę. W trakcie szkolenia kandydatów na kierowców w pojeździe mogą znajdować się wyłącznie instruktor i osoba szkolona oraz np. jeden dodatkowy uczestnik kursu lub kierownik ośrodka szkolenia kierowców lub upoważniony przez niego pracownik.
Łączny czas pracy instruktora nie może być dłuższy niż 12 godzin w ciągu doby. Do czasu, o którym mowa, wlicza się także czas zatrudnienia na innym stanowisku pracy. Łączny czas zajęć praktycznych prowadzonych przez instruktora w ciągu doby nie może przekraczać 8 godzin. Do tego czasu nie wlicza się przerw pomiędzy zajęciami.
Instruktor prowadzący:
■ koordynuje realizację procesu szkolenia kandydata na kierowcę lub motorniczego;
■ może brać udział w części praktycznej egzaminu państwowego na prawo jazdy na pisemny wniosek osoby szkolonej;
■ nie może ingerować w przebieg egzaminu.
Instruktor prowadzący jest obowiązany do:
■ przeprowadzenia co najmniej 50 proc. szkolenia praktycznego dla danej osoby szkolonej;
■ przeprowadzenia egzaminu wewnętrznego lub uczestniczenia w nim.
Egzamin podzielony na dwie części
Sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami silnikowymi odbywa się w formie egzaminu państwowego składającego się z części teoretycznej i części praktycznej.
Część teoretyczna egzaminu państwowego obejmuje sprawdzenie znajomości:
■ przepisów ruchu drogowego;
■ techniki kierowania i czynności kontrolno-obsługowych pojazdu;
■ zasad udzielania pierwszej pomocy ofiarom wypadku.
Egzamin teoretyczny przeprowadza się w sali egzaminacyjnej w formie testu komputerowego – przy użyciu urządzenia egzaminacyjnego wykorzystującego jednolite oprogramowanie.
Egzamin praktyczny obejmuje sprawdzenie umiejętności:
■ przygotowania pojazdu do jazdy, umiejętności sprawdzenia stanu technicznego podstawowych elementów odpowiedzialnych za bezpieczeństwo jazdy oraz umiejętności bezpiecznego panowania nad pojazdem, które wykonywane jest na placu manewrowym ośrodka egzaminowania – w zakresie prawa jazdy kategorii B i B1;
■ wykonywania manewrów, które realizowane są na placu manewrowym ośrodka egzaminowania – w zakresie prawa jazdy pozostałych kategorii;
■ jazdy w ruchu drogowym, która realizowana jest na drogach publicznych – w zakresie wszystkich kategorii prawa jazdy.
Osoby egzaminowane w zakresie prawa jazdy kategorii A lub A1, czyli na motocykl, w czasie egzaminu praktycznego powinny być ubrane w kamizelkę barwy pomarańczowej z elementami odblaskowymi, posiadającą z tyłu i z przodu oznaczenie „L”.
Konieczność zdania egzaminu praktycznego
Egzamin państwowy obejmujący wyłącznie egzamin praktyczny przeprowadza się dla osoby ubiegającej się o uprawnienie do kierowania pojazdem w zakresie prawa jazdy kategorii:
■ B+E, C+E, C1+E, D+E lub D1+E;
■ A, B, C lub D, jeżeli posiada odpowiednio prawo jazdy kategorii A1, B1, C1 lub D1;
■ B, jeżeli posiada wydane prawo jazdy kategorii B z ograniczeniem do prowadzenia pojazdów wyłącznie z automatyczną skrzynią biegów.
Przed przystąpieniem do egzaminu państwowego osoba ubiegająca się o prawo jazdy w ośrodku egzaminowania wniosek o wydanie prawa jazdy.
Ośrodek egzaminowania powinien wyznaczyć termin umożliwiający przeprowadzenie egzaminu w okresie nie dłuższym niż 30 dni od dnia złożenia wymaganych dokumentów.
Jeżeli osoba egzaminowana uzyskała negatywny wynik egzaminu teoretycznego lub praktycznego albo nie przystąpiła do egzaminu, ośrodek egzaminowania na jej wniosek wyznacza kolejny termin egzaminu po uiszczeniu opłaty za egzamin.
Przystępując do egzaminu, kandydat na kierowcę musi:
■ posiadać przy sobie dokument potwierdzający tożsamość, tj. dowód osobisty, kartę pobytu lub paszport;
■ być sprawny psychicznie i fizycznie, a to oznacza, że kandydat na kierowcę nie może znajdować się w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu.
Ponadto warunkiem przystąpienia do egzaminu praktycznego jest:
■ uzyskanie przez osobę egzaminowaną pozytywnego wyniku z egzaminu teoretycznego, przy czym od dnia uzyskania tego wyniku nie może upłynąć okres dłuższy niż 6 miesięcy;
■ posiadanie przez instruktora biorącego udział w egzaminie ważnej legitymacji instruktora nauki jazdy oraz dokumentu potwierdzającego jego tożsamość.
Warunkiem przeprowadzenia części praktycznej egzaminu państwowego w ruchu drogowym jest:
Rozporządzenie ministra infrastruktury z dnia 27 października 2005 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania (Dz.U.nr 217, poz. 1834 ze zm.).
§ 24. 2. Egzamin praktyczny obejmuje sprawdzenie umiejętności:
1) przygotowania pojazdu do jazdy, umiejętności sprawdzenia stanu technicznego podstawowych elementów odpowiedzialnych za bezpieczeństwo jazdy oraz umiejętności bezpiecznego panowania nad pojazdem, które wykonywane jest na placu manewrowym ośrodka egzaminowania – w zakresie prawa jazdy kategorii B i B1 (…)
■ panowanie nad pojazdem podczas wykonania zadań na placu manewrowym w sposób pozwalający stwierdzić, że zachowanie osoby egzaminowanej nie stworzy zagrożenia dla bezpieczeństwa ruchu drogowego – w przypadku prawa jazdy kategorii B i B1;
■ pozytywna ocena z wykonania określonych zadań egzaminacyjnych na placu manewrowym – w przypadku prawa jazdy pozostałych kategorii.
Egzamin może zostać przerwany zarówno przez egzaminatora nadzorującego, jak i na wniosek osoby egzaminowanej.
Co do zasady, podczas przeprowadzania części praktycznej egzaminu państwowego na placu manewrowym mogą przebywać wyłącznie osoby zdające egzamin i egzaminatorzy
Obowiązek przeprowadzenia badań lekarskich
Badania lekarskie przeprowadza się w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Badaniu takiemu musi się poddać m.in.:
■ osoba ubiegająca się o wydanie prawa jazdy;
■ osoba ubiegająca się o przywrócenie uprawnienia do kierowania pojazdem cofniętego ze względu na stan zdrowia;
■ kierujący pojazdem skierowany przez organ kontroli ruchu drogowego, jeżeli:
– uczestniczy w wypadku drogowym, w następstwie którego jest śmierć innej osoby lub ciężki uszczerbek na jej zdrowiu,
– kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości lub po użyciu środka działającego podobnie do alkoholu;
■ kierujący pojazdem skierowany decyzją starosty w przypadkach nasuwających zastrzeżenia co do stanu zdrowia;
■ osoba niepełnosprawna posiadająca prawo jazdy skierowana decyzją starosty na podstawie zawiadomienia powiatowego lub wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności.
Badania lekarskie przeprowadza uprawniony lekarz. Informacje o takich lekarzach należy szukać w przychodniach i ośrodkach zdrowia. Badanie lekarskie, kandydatów na kierowców, co do zasady wykonywane jest na koszt osoby badanej. Kandydaci na kierowców zgłaszają się na badania, o których mowa, bez skierowania.
W ramach badania lekarskiego uprawniony lekarz ocenia u osoby badanej ogólny stan zdrowia, a w szczególności stan układu krążenia, układu oddechowego, układu nerwowego, sprawność narządu ruchu i stan psychiczny.
Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r. nr 108, poz. 908 ze zm.).
Art. 91. Prawo jazdy nie może być wydane osobie:
1) u której w wyniku badania lekarskiego stwierdzono aktywną formę uzależnienia od alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu;
2) w stosunku do której orzeczony został – (…) – zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych – w okresie obowiązywania tego zakazu.
W przypadku zastrzeżeń co do stanu zdrowia kandydata na kierowcę i kierowcy, uprawniony lekarz wyznacza datę ponownego badania wynikającą z oceny stanu zdrowia osoby badanej. Jeżeli kierujący pojazdem lub osoba ubiegająca się o uprawnienia do kierowania pojazdami podlega jednocześnie badaniom lekarskim dla obydwu grup kategorii prawa jazdy, przeprowadza się tylko jedno badanie lekarskie, obejmujące swoim zakresem wszystkie wymagania związane z tymi kategoriami. Na podstawie badania lekarskiego wydaje orzeczenie lekarskie stwierdzające brak lub istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.
Orzeczenie lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami może zawierać ograniczenie w korzystaniu z uprawnień do kierowania pojazdami, wynikające ze stanu zdrowia. Oryginał orzeczenia otrzymuje osoba badana, zaś kopię orzeczenia dołącza do dokumentacji medycznej.
Prawo jazdy uprawnia do jazdy:
■ kategorii A – motocyklem;
■ kategorii A1 – motocyklem o pojemności skokowej silnika nieprzekraczającej 125 cm3 i mocy nieprzekraczającej 11 kW;
■ kategorii B: – pojazdem samochodowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, z wyjątkiem autobusu lub motocykla,
– pojazdem nieprzekraczjącym 3,5 t, z przyczepą o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej masy własnej pojazdu ciągnącego, o ile łączna dopuszczalna masa całkowita zespołu tych pojazdów nie przekracza 3,5 t,
– ciągnikiem rolniczym lub pojazdem wolnobieżnym;
■ kategorii B1 – trójkołowym lub czterokołowym pojazdem samochodowym o masie własnej nieprzekraczającej 550 kg, z wyjątkiem motocykla;
■ kategorii C – pojazdem samochodowym o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t, z wyjątkiem autobusu, a także ciągnikiem rolniczym lub pojazdem wolnobieżnym;
■ kategorii C1 – pojazdem samochodowym o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t i nieprzekraczającej 7,5 t, z wyjątkiem autobusu, a także ciągnikiem rolniczym lub pojazdem wolnobieżnym;
■ kategorii D – autobusem, ciągnikiem rolniczym lub pojazdem wolnobieżnym;
■ kategorii D1 – autobusem przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 17 osób łącznie z kierowcą, a także ciągnikiem rolniczym lub pojazdem wolnobieżnym;
■ kategorii T – ciągnikiem rolniczym z przyczepą (przyczepami) lub pojazdem wolnobieżnym;
■ kategorii B+E, C+E lub D+E – pojazdem określonym odpowiednio w kategorii B, C lub D, łącznie z przyczepą;
■ kategorii C1+E – zespołem pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 12 t, składającym się z pojazdu ciągnącego określonego w kategorii C1 i przyczepy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej masy własnej pojazdu ciągnącego;
■ kategorii D1+E – zespołem pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 12 t, składającym się z pojazdu ciągnącego określonego w kategorii D1 i przyczepy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej masy własnej pojazdu ciągnącego.
ILE ZAPŁACISZ ZA BADANIA LEKARSKIE
■ 200 zł – osoby ubiegające się o prawo jazdy kategorii A, A1, B, B1, T, B+E;
■ 250 zł – osoby ubiegające się o prawo jazdy kategorii C, C1, D, D1, C+E, C1+E, D+E, D1+E, pozwolenie do kierowania tramwajem, kandydaci na instruktorów lub egzaminatorów, osoby ubiegające się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz kierowccy podlegający kontrolnym badaniom lekarskim;
■ 300 zł – osoby, które m.in. cofnięto prawo jazdy i osoby badane w trybie odwoławczym.
Marek Kobylański
Użytkownik Hun996 edytował ten post czw, 08 cze 2006 - 08:51
